‘Spe salvi’ (In deze hoop zijn wij gered) is de tweede encycliek van Paus Benedictus XVI.
Hoop is geen oproep tot berusting. Hoop zet de mens juist op weg. “Hier komt een voor christenen karakteristiek element aan het licht: het feit dat zij een toekomst hebben. Dat betekent niet dat zij al tot in details weten wat hen te wachten staat, maar wel dat hun leven als zodanig niet eindigt in het niets”. De hoop van de christen op redding en eeuwig leven is een geschenk van God zelf. Wie zonder God leeft, heeft geen hoop en kent slechts leegte. Het moderne idee van vooruitgang, gebaseerd op rede en vrijheid, heeft volgens de Paus in de huidige wereld geleid tot een diepe geloofscrisis en een veel te dominante positie van de wetenschap. Als de mens God afwijst, zal hij door het kwaad worden overmand. Kijk maar naar de manier waarop de moderne politiek zich door wetenschap laat verleiden tot beslissingen op ethisch en moreel gebied die recht tegen de leer van de Kerk ingaan. De Paus haalt woorden aan van de kerkvader Augustinus, zijn inspiratiebron, om zijn lezers van het kwade pad van het moderne materialisme af te halen. Dat kan door gebed en door actief het geloof te belijden. Het geloof moet niet gezien worden als een privé-zaak maar als iets dat anderen aangaat en politiek in de praktijk gebracht moet worden.

17 x 24,5 cm. 38 pag.

• Nr. 2147